प्रेमाचा दिवस, चला प्रेम करूया!

आज प्रेमाचा दिवस आहे. कुणी म्हणेल की प्रेम असं एका दिवसाच्या चौकटीत बंद करता येतं का? ते तर असीम आहे,.. पण मला वाटतं की प्रेमाचा दिवस साजरा करणं म्हणजे प्रेमावर दिवसाचा शिक्का मारणं नव्हे तर आपलं रोजचं आयुष्य अर्थपूर्ण करणाऱ्या या भावनेला सलाम करणं आहे.

प्रेम या शब्दासोबत काळजात उठणारी गोड कळ ज्याने सोसली आहे त्याला नेमकं कळेल की हे प्रेम म्हणजे काय चीज आहे ते......
इतक्या मोठ्या जगाच्या पसाऱ्यात
असा एक हात असतो की जो हातात घेतल्यावर जगावर राज्य केल्यासारखं वाटतं.........
असा एक खांदा असतो की ज्याच्यावर डोकं टेकल्यावर सगळं ओझं उतरल्याचं समाधान मिळतं.......
अशी एक मिठी असते की जिथे काळ-वेळाची गणितं थांबल्यासारखी वाटतात........
असं एक हसू असतं की ज्याच्यासाठी पुन्हापुन्हा जन्म घ्यावासा वाटतो......
अशी एक व्यक्ती असते की जिच्यासोबत काही क्षण घालवण्यासाठी वाट्टेल ती किंमत मोजायची तयारी असते....
असं कुणी असतं की ज्याच्या केवळ असण्यानं आपल्या जगण्याला अर्थ मिळतो..........

प्रेमात पडलेल्या, बुडलेल्या, तरलेल्या आणि हरलेल्या सर्वांसाठी ही कविता:

प्रेमात कुणी पडते, कुणी बुडते...
प्रेमात कुणी हरते, कुणी तरते...

प्रेमात कुणी जळते, कुणी तेवते...
प्रेमात कुणी फुलते, कुणी गळते...

प्रेमात कुणी दरवळते, कुणी मोहरते...
प्रेमात कुणी गुणगुणते, कुणी हळहळते...

प्रेमात कुणी विस्कटते, कुणी सावरते...
प्रेमात कुणी सोसते, कुणी भोगते...

प्रेमात कुणी जगते, कुणी मरते...
प्रेमात कुणी असते, कुणी नसते...